hé zhǐ píng wèi xiǎo gé huà wò yuán fǎng dài qí shàng míng zhī yuē tīng xuě gè yǔ
合纸屏为小阁画卧袁访戴其上名之曰听雪各与

kōng shān shí rì xuě sāi mén, tiān huāng dì lǎo wú xíng rén.
空山十日雪塞门，天荒地老无行人。
lú huā bài xù bù kān zhe, shān shí yè liè cāng pí cūn.
芦花败絮不堪着，山石夜裂苍皮皴。
qí hán zhōng rén jiāng bì xì, qiáo jí lù mí píng sù jì.
奇寒中人僵赑屃，樵汲路迷瓶粟既。
jià fēng wàn hè wēi yù xiān, cǐ fù jiǔ wú yān huǒ qì.
驾风万鹤危欲仙，此腹久无烟火气。
jiā jiā nuǎn rù hóng qí lín, shuí kěn wèn xùn tuī chái jīng.
家家暖入红麒麟，谁肯问讯推柴荆。
luò yáng lìng yì kě rén zhě, xī zāi shǐ bù shū qí míng.
洛阳令亦可人者，惜哉史不书其名。
cǐ gōng yào yì fēi zhī wǒ, zhì shì cóng qián lì hán è.
此公要亦非知我，志士从前例寒饿。
tǎng lìng kāi kǒu xiàng fán ér, níng rěn chūn léi qū gōng wò.
倘令开口向凡儿，宁忍春雷曲肱卧。
sōu sōu liú liú fēng luò mù, xī xī lì lì shēng hàn zhú.
飕飕飗飗风落木，淅淅沥沥声撼竹。
qián kūn bù yè qǐ kāi guān, yī gǎng bō lí sì shān yù.
乾坤不夜起开关，一港玻璃四山玉。
wǒ suǒ sī xī miǎo zhōng zhōu, yōu huái yù xiě shuí yǔ chóu.
我所思兮渺中洲，幽怀欲写谁与酬。
shì jiān yú zi bù zú yǔ, chéng xìng jìng shàng yú wēng zhōu.
世间余子不足语，乘兴径上渔翁舟。
wèi dào shān yīn jìng huí zhào, chuā qù zhòu lái hé cǎo cǎo.
未到山阴竟回棹，歘去骤来何草草。
shén jiāo rú bì miàn xiāng péng, yì yùn gāo qíng yī rú sǎo.
神交如必面相朋，逸韵高情一如扫。
nìng kě yī shēng wú cǐ rén, bù kě yī rì wú cǐ jūn.
宁可一生无此人，不可一日无此君。
jīn qī hé bì dài ān dào, yù lì hán qīng zì bù qún.
襟期何必戴安道，玉立寒青自不群。